,

Σας ταλαιπωρεί η ακμή;

Ακμη

Η ακμή δεν κάνει διακρίσεις φύλου αλλά ούτε και ηλικίας, αν και έχει συνδεθεί με την εφηβεία, ταλαιπωρεί σε μεγάλο βαθμό και τους ενήλικες, άνδρες και γυναίκες.

Έχει υπολογιστεί ότι σχεδόν το 30% των γυναικών και το 20% των ανδρών ηλικίας από 20 έως 60 ετών αντιμετωπίζει προβλήματα ακμής.

Η ακμή είναι μία πάθηση του δέρματος που χαρακτηρίζεται από αλλοιώσεις του σμηγματογόνου αδένα (σπυράκια ή μπιμπίκια).  

 

Τα αίτια της ακμής είναι τα εξής:

•Αυξημένη έκκριση σμήγματος: Οι βλάβες της ακμής εντοπίζονται σε περιοχές του σώματος όπου υπερλειτουργούν οι σμηγματογόνοι αδένες (αδένες που παράγουν λιπαρά συστατικά και είναι προσκολλημένα στους θύλακες των τριχών του δέρματος) και βρίσκονται κυρίως στο πρόσωπο, στη ράχη και στο στήθος.  

Το σμήγμα φράζει τους πόρους, προσελκύοντας τα βακτηρίδια και αναπτύσσεται φλεγμονή. Στο σημείο της εκβολής του πόρου του σμηγματογόνου αδένα τα κερατινοκύτταρα, λόγω διαταραχής πρωτεϊνικής τους σύνθεσης, συγκολλούνται μεταξύ τους δημιουργώντας ένα κεράτινο έμβολο που αποφράσσει τον πόρο, με αποτέλεσμα το σχηματισμό του «φαγέσωρα», που είναι η τυπική δερματική βλάβη της κοινής ακμής. 

•Ορμόνες:  Η ακμή είναι αποτέλεσμα της υπερευαισθησίας στις ανδρικές ορμόνες (τα επίπεδα των οποίων είναι συνήθως φυσιολογικά), των σμηγματογόνων αδένων με αποτέλεσμα την υπερπλασία και υπερλειτουργία τους.Η ανισορροπία σε ανδρικές και γυναικείες ορμόνες (οιστρογόνα) μπορεί επίσης, να προκαλέσει ακμή. Για τις γυναίκες, αυτό μπορεί για παράδειγμα να συμβεί κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και της εμμηνόπαυσης. 

Ορισμένα φάρμακα, όπως τα κορτικοστεροειδή και τα καλλυντικά μπορούν επίσης να ενεργοποιήσουν την ακμή.

•Μικροβιακοί παράγοντες: το προπιονικό βακτηρίδιο της ακμής (P. Acnes) ενοχοποιείται στη δημιουργία των βλαβών της νόσου. Έχει αποδειχθεί ότι παράγει λιπολυτικά ένζυμα που συντελούν στη διάσπαση των τριγλυκεριδίων του σμήγματος σε ελεύθερα λιπαρά οξέα και στην δράση ειδικών κυτταροκινών. Οι κυταροκίνες προσελκύουν στην περιοχή του τριχοσμηγματογόνου θυλάκου κύτταρα φλεγμονής. Τα κύτταρα αυτά εκλύουν ένζυμα που καταστρέφουν το τοίχωμα του θυλάκου απελευθερώνοντας ερεθιστικές ουσίες, με τελικό αποτέλεσμα την πρόκληση τοπικής φλεγμονής.

Ανάλογα με τη μορφή της νόσου διακρίνονται: Στη μη φλεγμονώδη ακμή παρατηρούνται φαγέσωροι, ανοιχτοί ή κλειστοί, σε λευκό ή μαύρο χρώμα (τα λεγόμενα «μαύρα στίγματα»). Στη φλεγμονώδη μπορεί να δημιουργηθούν βλατίδες, δηλαδή μικρά κοκκινωπά σπυράκια, και φλυκταινίδια, σπυράκια με πύον. Μεγαλύτερες και πιο επώδυνες φλεγμονώδεις βλάβες είναι τα οζίδια και οι κύστεις, που μπορεί να παραμείνουν στην επιδερμίδα για αρκετές εβδομάδες. Οι δύο τελευταίες είναι αυτές που αφήνουν, συνήθως, κηλίδες και ατροφικές ή υπερτροφικές ουλές. Οι τύποι της ακμής ποικίλλουν σε παθογένεια και σοβαρότητα.

 

Ο δερματολόγος, μετά την εξέταση, θα ταξινομήσει την ακμή σε ήπια, μέτρια ή βαριά, ανάλογα με τις βλάβες στο δέρμα και τους παράγοντες που τις προκαλούν. Στη συνέχεια θα συστήσει την κατάλληλη θεραπευτική αγωγή, σε συνάρτηση πάντα με την κλινική εικόνα, την παθογένεια και την ηλικία του ασθενή.

 

Σε περιπτώσεις μέτριας ή βαριάς ακμής συνήθως επιλέγεται η θεραπεία από το στόμα, η οποία χορηγείται μεμονωμένα ή σε συνδυασμό με τοπικά φάρμακα. Αυτή μπορεί να περιλαμβάνει: Αντιβιοτικά. Π.χ., τετρακυκλίνες, μινοσυκλίνη και ερυθρομυκίνη. Χορηγούνται με στόχο να καταπολεμηθούν τα βακτηρίδια που προκαλούν τη φλεγμονή. Ορμονικά σκευάσματα (π.χ. οιστρογόνα και αντιανδρογόνα), συνταγογραφούνται προκειμένου να ρυθμίσουν τις ορμόνες που οδηγούν σε αυξημένη σμηγματόρροια, και όχι μόνο. Η  Ισοτρετινοϊνη, μειώνει την παραγωγή σμήγματος και κερατίνης, ενώ παράλληλα καταπολεμά τα βακτηρίδια που συνδέονται με την ακμή. Ωστόσο, επειδή πρόκειται για ισχυρό φάρμακο, επιλέγεται μόνο από δερματολόγους σε πολύ σοβαρές περιπτώσεις ακμής. Γενικά όλα τα φάρμακα κατά της ακμής έχουν παρενέργειες.

 

Αν η ακμή αντιμετωπιστεί σωστά, συνήθως αφήνει ελάχιστα έως και καθόλου σημάδια. Αν βέβαια αφήσει τελικά τα «ίχνη» της, υπάρχουν σύγχρονες θεραπείες οι οποίες μπορούν να τα εξαλείψουν ή να τα μετριάσουν. Η εφαρμογή τους πρέπει να γίνει από εξειδικευμένους γιατρούς δερματολόγους ή πλαστικούς χειρουργούς, αφότου θεραπευτεί η ακμή.

 

Η «κακή» διατροφή και το άγχος δεν έχουν αποδειχθεί ότι προκαλούν την ακμή αλλά σίγουρα την επιδεινώνουν.

Καταναλώστε πολλά λαχανικά και φρούτα, τροφές με Ω3 και Ω6 λιπαρά οξέα (ελαιόλαδο, ψάρια, ξηρούς καρπούς, φυτικές μαργαρίνες) και αρκετό νερό, που θα βοηθήσει να αποβάλλονται οι τοξίνες.

Έρευνες έχουν δείξει ότι η βιταμίνη Α βοηθά στην αντιμετώπιση προβλημάτων ακμής, εφόσον μειώνει την ποσότητα του παραγόμενου σμήγματος. Τροφές πλούσιες σε βιταμίνη Α είναι το συκώτι,, το γάλα, τα τυριά, τα καρότα και τα αυγά. Την εξισορρόπηση των επιπέδων βιταμίνης Α στον οργανισμό βοηθά η βιταμίνη Ε, την οποία θα βρείτε στον σολομό, τον τόνο και στους άψητους ξηρούς καρπούς.

Επίσης, έρευνες έδειξαν ότι η παρουσία ακμής συνδέεται με μειωμένα επίπεδα ψευδαργύρου. Από πού θα εφοδιαστείτε τον ψευδάργυρο που σας λείπει; Από το κόκκινο κρέας, το συκώτι, τα θαλασσινά, τα μανιτάρια, τα αυγά και την μπύρα.

      Φροντίστε την επιδερμίδα σας με συνταγές της προγιαγιάς, μιας εποχής που δεν υπήρχαν αντιβιοτικά, αντισυλληπτικά κλπ. 

– Κάντε μια πάστα από μέλι και κανέλλα, επαλείψετε την επηρεαζόμενη περιοχή για 1-2 ώρες. Ξεπλένετε με χλιαρό νερό.

-Τρίψτε την πάσχουσα περιοχή με μία κομμένη σκελίδα σκόρδου.

-Τρίψτε τη σάρκα μιας ντομάτας, αφήστε για μία ώρα μετά ξεπλένετε με χλιαρό νερό.

-Πολτοποιήστε φρέσκα φύλλα μέντας ή δυόσμου. Κάντε επιθέματα στην επηρεαζόμενη περιοχή. Εναλλακτικά κάντε μια πάστα με σκόνη κουρκουμά (turmeric). Ξεπλένετε με χλιαρό νερό μετά από 30λεπτά.

– 1 σταγόνα αιθέριο έλαιο τεϊόδεντρου απευθείας στην επηρεαζόμενη περιοχή.

 

Σας προτείνουμε Aloe Vera gel & Tea Tree oil (OPTIMA) για την επηρεαζόμενη περιοχή και για πρόληψη Aloe Vera gel & vitamin A,C,E (OPTIMA)

 

Επιμέλεια Δέττη Χριστοφίδου